Lijstjes enzo...


De tijd en maatschappij waarin we leven lijkt af en toe wel vooral te gaan over planningen en to-do lijstjes.


In het onderwijs wordt ook steeds meer gehamerd op het goed kunnen plannen, hoe belangrijk dat is voor leerlingen en studenten. Ik merk dan bij mezelf in eerste instantie wat wrevel op (wat overigens een interessante voor mezelf is om op te reflecteren... :-) ), maar het zet me ook tegelijkertijd aan het denken. Vragen komen dan naar boven als; hoe belangrijk is plannen nu daadwerkelijk, maar ook, is het wel voor iedereen weggelegd, hoe verhoudt het zich tot controle en de ratio, en hoe zit het als je, zonder al teveel nadenken, erop vertrouwt dat het wel goed komt, of dat je iets wel af krijgt op het moment dat het nodig is.

Ikzelf heb nog nooit een planning gemaakt, niet op de middelbare school en universiteit, niet in mijn werk, maar ook niet als ik bijvoorbeeld ga verhuizen of op reis ga. En het komt altijd goed. Ik ben altijd op tijd klaar en ervaar ook nooit stress. Het tegenovergestelde gebeurt juist als ik wel eens probeer om met een planning te werken. Ik hou me er bijna nooit aan en als ik begin maak ik het vaak niet af.

Lijstjes en planningen werken misschien wel (bij sommige mensen), maar over het algemeen zie ik dat het vooral veel stress oplevert. Planningen staan ook voor controle, ik geloof dat hoe meer je los laat en durft te vertrouwen op jeZelf, op je gevoel en intuïtie, hoe minder je ze nodig hebt.

Hoe zie jij dat? Hoe werkt het voor jou?


blogreacties mogelijk gemaakt door Disqus